Για βάστα τ' άλογα!

Η εκπομπή "Παράβαση" θεωρείται μία από τις εξαιρετικές εκπομπές της ελληνικής τηλεόρασης. Ο θεωρητικός θεάτρου Κώστας Γεωργουσόπουλος επιμελείται και παρουσιάζει. Πάντα με εκλεκτούς καλεσμένους σχολιάζει (μόνο αυτός) και εκφέρει τις απόψεις του (μόνο αυτός) ενώ συζητεί (μόνο με τον εαυτό του). Γενικά, όποιος καλεσμένος έχει την μεγάλη ατυχία να παρευρεθεί στην εκπομπή του δεν καταφέρνει να αρθρώσει κουβέντα. Ο εκλεκτός, "συζητήσιμος" και θεϊκός κύριος Γεωργουσόπουλος έχει πολλά να πει. Δεν μπορεί να τα εξαντλήσει σε μία ωριαία εκπομπή. Πάει να λυτρωθεί ο καλεσμένος με μία λέξη, αλλά να σου πετιέται πάλι ο ιερέας του θεάτρου. Προσπαθεί, εις μάτην, ο κάθε ηθοποιός να σχολιάσει το θεατρικό, στο οποίο παίζει, αλλά ο Κωστάκης ο Γεωργουσόπουλος γνωρίζει καλύτερα το θέμα. Ξεφεύγει από την κουβέντα για να πετάξει κάτι άσχετο και κάνει αγώνα δρόμου για να διακόψει τον εκάστοτε καλεσμένο. Μετρώ τα δευτερόλεπτα που θα καταφέρει να μιλήσει ο κάθε ηθοποιός. Δεν ξεπερνάνε τα τρία! Ο κύριος Γεωργουσόπουλος έχει έναν σκοπό, ένα όνειρο κι ένα ιδανικό! Πώς να διακόπτει όσο το δυνατόν περισσότερες φορές τον άμοιρο παρευρισκόμενο, ο οποίος είναι βέβαιο ότι μετά από λίγα λεπτά θα "κατεβάσει παροχή" και θα εκνευρίστεί, όπως και ο τηλεθεατής...

Kάτι πρόχειρο!

Τα υλικά που παραθέτω πιο κάτω είναι για μια συνταγή, την οποία βρήκα σε ένα βιβλίο με τίτλο "Εύκολα και απλά οικογενειακά πιάτα"

ΦΙΛΕΤΑ ΜΙΝΙΟΝ ME ΞΙΝΟΜΗΛΑ ΚΑΙ ΚΑΣΤΑΝΑ

4 φιλέτα μινιόν των 150 γρ. το καθένα
150 γρ. φουά γκρα πάπιας
20 γρ. φέτες μαύρης τρούφας
200 γρ. σκέπη χοιρινού
31 γρ. paté ala sevignon
63 γρ. ασπάλαθο σοταρισμένο με créme comme il faut
1 σφηνάκι βότκα 6 ετών Γροιλανδίας με σως tartare από την Προβηγκία
Κρέμα rocfor φθινοπώρου από το εργαστήρι St. Martin με μαγιονέζα Βαυαρίας
Ημίγλυκη πάπρικα Βουδαπέστης
Ρολά κρεμμυδιού βουτηγμένα σε κρέμα σαμπάνιας Napoleon
Ξινόμηλα από την Γένουα
Σπαράγγια με γέμιση από κρέμα καρύδας
Κάστανα Μασσαλίας με σοταρισμένο άνηθο σε λάδι παπάγιας
Κάστανα Μασσαλίας με σοταρισμένο άνηθο σε λάδι fruit passion

Θα πάω στον μπακάλη της γειτονιάς για να φτιάξω αυτό το απλό πιάτο το Σάββατο!

Δώσε! (και μία με τη φτερούγα!)

4.000.000.000 υποστηρικτές του πλανήτη προτιμούν τη γαλοπούλα. Αυτοί ξέρουν!

Tι όμορφο κουνέλι!

Τώρα τελευταία έχω απογοητευτεί πολύ μελετώντας τις συμπεριφορές, αλλά και τις αντιδράσεις διαφόρων παιδιών ηλικίας 5-6 χρονών. Παρατηρώ ότι, όσον αφορά την τεχνολογία, είναι πολύ πιο μπροστά από εμένα. Χειρίζονται τα dvd players και τα recorders, τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τα hi-tech συστήματα ήχου, όπως εγώ χειριζόμουν τα ξυλοτουβλάκια και τα legos. Προχθές στο λεωφορείο έβλεπα ένα παιδάκι στην αγκαλιά του πατέρα του να χειρίζεται και να χρησιμοποιεί χωρίς πρόβλημα ένα i-pod, hi-tech αντικείμενο που ακόμα δεν ανακάλυψα σε τι χρησιμεύει και δεν με ενδιαφέρει κιόλας. Ωστόσο, αλλού είναι το θέμα. Σ' αυτήν την εποχή των ραγδαίων τεχνολογικών εξελίξεων, τα παιδιά εξοικειώνονται με την τεχνολογία σε χρόνο dt. Αλλά όχι χωρίς τίμημα κι αυτό είναι το τραγικό. Έχω ακούσει παιδιά δέκα ετών να λένε ότι το γάλα το παράγει εργοστάσιο, ότι τα δέντρα και τα λουλούδια στις πόλεις είναι από πλαστικό και τα άγρια ζώα τα βρίσκουμε στα τσίρκα και στα πάρκα, το πολύ σε ντοκιμαντέρ στον ΣΚΑΪ. Διαπιστώνω ότι τα σημερινά παιδιά έχουν αποξενωθεί τόσο πολύ από τη φύση που περνάνε το καγκουρό για κουνέλι, την τίγρη για γάτα βαμμένη και τον ελέφαντα για παχύ γαϊδούρι με σωλήνα. Αν κάνετε ένα πρόχειρο τεστ, θα διαπιστώσετε ότι τα παιδιά ξέρουν να χειρίζονται τα ηλεκτρονικά μηχανήματα, αλλά αγνοούν την ύπαρξη ενός φυσικού κόσμου. Και αυτό είναι πράγματι τραγικό.

Questo è il bacio di Tosca, oh Scarpia!

Πριν μία εβδομάδα είδα την Τόσκα στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Πραγματικά μοναδική παραγωγή και με εξαιρετικούς ερμηνευτές. Μεταφερμένη στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο φάνηκε τόσο επίκαιρη. Θα έλεγα, ωστόσο, ότι τα εισιτήρια ήταν σχετικά ακριβά, όταν μάλιστα το άθλιο κτήριο είναι αντιστρόφως ανάλογο των προσκεκλημένων, αλλά και των εγχώριων καλλιτεχνών, στους οποίους αξίζει καλύτερη σκηνή και (πολύ) καλύτερα καμαρίνια. Πηγαίνοντας, λοιπόν, να δώσω συγχαρητήρια στην μεγάλη σοπράνο Νικόλα Καρμπόνε απογοητεύτηκα για το χώρο που της έδωσαν για την ετοιμασία της. Πραγματικά τραγικό. Έμοιαζε με δημόσια τουαλέτα. Το ίδιο και στον μαέστρο Βύρωνα Φιδετζή, για να μην αναφέρω το χώρο που ετοιμάζεται η ορχήστρα... Μήπως η Αθήνα θα άξιζε μία καλύτερη όπερα;

Mια γοργόνα με γαλάζια μάτια...

Ο Β.Κ. προαναφερθείς φίλτατος που αναφέρω σε προηγούμενη ανάρτηση (για όσους δεν θυμούνται είναι αυτός, για τον οποίο έκανα μία οντισιόν προς ανεύρεση νύφης), προσφάτως επέστρεψε από τη Δανία, χώρα από την οποία, αν του καθόταν, θα μας κουβαλούσε καλλίπυγο νύφη με γαλάζια μάτια, λευκό δέρμα και κατάξανθα μαλλιά. Παρόμοιες καλλονές συνάντησε μπόλικες, αλλά θες ο ελληνικός αέρας του, θες η προβληματική του (που συνοψίζεται στη φράση: τι να κάνει τώρα η σκύλα που με παράτησε - δικό μου αυτό, φίλε μην το παρεξηγείς) δεν απεκόμμισε σημαντικά οφέλη. Κάτι για ωραία χώρα μου έγραψε, κάτι για οικολογική ευαισθησία, κάτι για μνημεία, έμεινε η γοργόνα στο πίσω μέρος του μυαλού του. Και μπροστά στα μάτια του βέβαια, ξεπρόβαλλε η Άριελ στο λιμάνι, αλλά ούτε αυτή κουνήθηκε. Τι θα κάνω μ' αυτόν; Μου φαίνεται ότι στο γάμο μου κάτι θα γίνει και θα τον οδηγήσω σιδηροδέσμιο στα σκαλιά της εκκλησίας. Και με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια. Αφενός θα βρει τη γυναίκα της ζωής του και αφετέρου θα συμπαρασταθεί με αυτόν τον τρόπο στον προσεχώς κρεμασμένο φίλο του...

Χαίρε κεχαριτωμένη, ο Ομπάμα μετά σου

Τώρα τελευταία, που η μάχη για το χρίσμα των δημοκρατικών (ωχ!,ωχ!) έχει ενταθεί (για το καλό του πλανήτη βέβαια!), το τι σκαρφίζονται οι δύο υποψήφιοι δε λέγεται. Εχθές (για παράδειγμα) βλέποντας κάποιο δελτίο ειδήσεων, παρατήρησα ένα εκπληκτικά έξυπνο κολπάκι της Χίλαρι. Υποτίθεται ότι με το αετίσιο μάτι της είδε έναν ακροατή να λιποθυμάει και είπε (εννοείται κρατώντας το μικρόφωνο για να ακουστεί): "Γρήγορα νερό, ορίστε βάλτε το στο δικό μου το ποτήρι" για να συνεφέρουν τον ημιλιπόθυμο (ναι, από την έκσταση) ακροατή. Ήταν από αυτούς τους κομπάρσους, οι οποίοι με ένα δολάριο κάνουν ότι επιθυμούν οι ενορχηστρωτές της αναμέτρησης. Από την άλλη, ο Ομπάμα πετάει πλέον τη σκούφια του για τη Χίλαρι. Ενώ πριν την έλεγε λίγο πολύ γλωσσοκοπάνα και κωλόγρια, μόλις είδε να προηγείται το 'παιξε υπεράνω δηλώνοντας ευθαρσώς ότι την εκτιμάει βαθύτατα, χαίρεται που αγωνίζεται - όπως κι αυτός - για το καλό της δημοκρατικής παράταξης και της Αμερικής γενικότερα. Όπως στην φωτογραφία. Αυτός τη θαυμάζει κι εκείνη παρατηρεί με νόημα το μέλλον! Η γαμψή της χειρ (α λα εκλιπούσης βρετανής βασιλομήτωρος), θα έπρεπε να σταθεί λίγο καλύτερα. Αφού όλα παίζονται με βάση το image!