Ο Έκπτωτος Άγγελος

Κάθομαι μπροστά στο παράθυρο ενός γκρίζου δωματίου. Η κουνιστή πολυθρόνα μου έχει αφήσει τα σημάδια της πάνω στο ξύλινο πάτωμα. Τα σχήματα των επίπλων είναι πια ακαθόριστα σημάδια στο άρμα του χρόνου. Κάθομαι μπροστά στο παράθυρο ενός γκρίζου δωματίου. Αγναντεύω την μοβ αιωνιότητα. Έχει χρώμα η αιωνιότητα; Πραγματικά δεν ξέρω. Αλλά μάλλον. Τί είναι πιο αιώνιο από τον θάνατο; Όχι τον θάνατο απέναντι στον Θεό, αλλά τον θάνατο στα μάτια των ανθρώπων. Και ο θάνατος είναι μάλλον μοβ. Σε καμία περίπτωση μαύρος. Το μαύρο περιέχει κι άλλα, ζωντανά χρώματα. Γιατί βιώνω την αιωνιότητα; Είμαι άνθρωπος; Μάλλον είμαι άγγελος ή καλύτερα υπήρξα άγγελος. Τώρα πια είμαι έκπτωτος. Τα φτερά μου είναι κομματιασμένα, αφημένα πρόχειρα σε ένα παλιό τραπέζι και το αίμα στις άκρες τους είναι πια ξεραμένο. Σπανίως τα κοιτάω. Ναι είμαι έκπτωτος. Είμαι έκπτωτος γιατί θέλησα. Και η επιθυμία σε αυτόν τον κόσμο είναι απαγορευμένη. Εάν είσαι άνθρωπος ο θάνατος είναι σίγουρος, εάν είσαι άγγελος η πτώση είναι αναπόφευκτη. Και καταδικασμένος κάθεσαι μπροστά στο παράθυρο ενός γκρίζου δωματίου, πάνω σε μία κουνιστή πολυθρόνα που έχει αφήσει τα σημάδια της στο ξύλινο πάτωμα, τα σχήματα των επίπλων είναι ακαθόριστα σημάδια, αγναντεύεις την μοβ αιωνιότητα και ανατριχιάζεις καθώς νιώθεις τα κομματιασμένα φτερά σου πίσω, πεταμένα σε ένα παλιό τραπέζι. Τί είναι χειρότερο; Να είσαι άγγελος αγαπητός ή άγγελος έκπτωτος; Να είσαι δέσμιος ή ελεύθερος; Τι ζητάς περισσότερο; Την φωτεινή αχλή στα μάτια των ανθρώπων ή το έρεβος; Έτρεχα μες στους ουρανούς, έκανα αρμονικούς κύκλους γύρω από ό,τι ένιωθα πως χρειαζόταν προστασία. Δεν το κάνω πια. Και δεν το βλέπουν πια. Και περιέπεσα στη δυσμένειά τους. Κάθομαι μπροστά στο παράθυρο ενός γκρίζου δωματίου. Η κουνιστή πολυθρόνα μου έχει αφήσει τα σημάδια της πάνω στο ξύλινο πάτωμα. Τα σχήματα των επίπλων είναι πια ακαθόριστα σημάδια στο άρμα του χρόνου. Κάθομαι μπροστά στο παράθυρο ενός γκρίζου δωματίου. Αγναντεύω την μοβ αιωνιότητα και σκέφτομαι. Πώς δρουν οι άνθρωποι; Με το συναίσθημα ή το πνεύμα; Με την καρδιά ή το μυαλό; Από τι επηρεάζονται οι άγγγελοι; Από την ανάγκη των ανθρώπων ή την ανάγκη των ίδιων να αποκτήσουν κατάλευκα φτερά που μπορεί κάποτε να αναγκαστούν να τα κατακόψουν με λεπίδι και πριόνι; Και να τα παρατηρούν σε μία γωνιά, κουφάρια ενός ένδοξου – στα μάτια των ανθρώπων – παρελθόντος; Κάποτε υπήρξα άγγελος. Τώρα δεν το θέλω πια. Μήπως αυτό με κάνει σατανικό στα μάτια των ανθρώπων;

(Διαβάσατε τις πρώτες γραμμές από το τελευταίο μου μυθιστόρημα "Εξομολογήσεις ενός Έκπτωτου Αγγέλου"...)

VANESSA BRAVISSIMO!

Xαίρομαι πολύ που αγαπημένη φίλη του blog μου έλαβε μία διεθνή διάκριση που της αξίζει! Και εις ανώτερα Vanessa! Εύχομαι το βραβείο να έχει εμπορικό αντίκτυπο στο άμεσο μέλλον!

O Δεκάλογος του Χωρισμού

1. Εκείνη εντοπίζει επουσιώδη προβλήματα στο γάμο (τύπου: κούτες στο πίσω μπαλκόνι που εμποδίζουν το άπλωμα των ρούχων -παρόλο που έχει στη διάθεσή της 2,5 μέτρα και υπολείπονται 50 εκατοστά για να σου σπάσει τα νεύρα). Οπότε σου παραχωρεί το δικαίωμα της ευχαρίστησης να μην σου πλύνει ποτέ ρούχα, να μην τα απλώσει ποτέ και να μην τα σιδερώσει ποτέ!
2. Εκείνη αποφασίζει να αναλύσει αυτό το τεράστιο πρόβλημα σε μία αμφιλεγόμενη διαζευγμένη ψυχολόγο, η οποία σε βγάζει διχασμένη προσωπικότητα, σχιζοφρενή, παρανοϊκό και βίαιο μπροστά στη σύζυγο (ασκείς έμμεση βία καθώς λέει) κάτι που απαγορεύεται ρητώς στις συνεδρίες και εμπίπτει στην αρμοδιότητα του ψυχιάτρου. Εσύ παίρνεις χαρτί από ψυχίατρο που σε εξετάζει επί μιάμιση ώρα και σε βγάζει απολύτως υγιή πνευματικά και απόλυτα ισορροπημένο.
3. Εκείνη πιστεύει ότι της τσαμπουνά η ενός μηνός επιστήθια φίλη της και όχι ο επί επτά χρόνια σύντροφός της.
4. Εκείνη αλλάζει τις απόψεις της για το άτομό σου και υϊοθετεί φράσεις copy-paste της ψυχολόγου της, καθώς και της διανοούμενης Σάντυς Κουτσοσταμάτη και της Ule Erchart και παύει να πιστεύει τα βραβεία που έχεις κερδίσει με αγώνα και ικανότητες. Σε αυτό την οδηγεί η ψυχολόγος λέγοντάς σου στα μούτρα «ούτε εγώ σε πιστεύω» και αναζητούν αμφότερες σφραγίδες και υπογραφές. Τις δείχνεις αλλά (φευ!) δεν αλλάζει η άποψή τους. Λέει στην ψυχολόγο της συνοπτικά την υπόθεση του πρώτου σου βιβλίου και η επιστήμων συμπεραίνει ότι ο σχιζοφρενής ήρωας είσαι εσύ!
5. Εκείνη δηλώνει καταπιεσμένη (συμπέρασμα που έβγαλε με τρεις συνεδρίες, αφού η ψυχολόγος προσπάθησε να της αλλάξει γνώμη όταν εκείνη δήλωνε απόλυτα ελεύθερη μαζί σου) και φαντάζεται συνομωσίες πίσω από την πλάτη της.
6. Εκείνη φεύγει 4-5 φορές από το σπίτι για να πέσεις στην παγίδα να την καλέσεις πίσω.
7. Εκείνη αισθάνεται πολύ κουρασμένη με ένα ωράριο 22 ωρών την εβδομάδα σε δημόσια υπηρεσία (όπερ μεθερμηνευόμενον – λούφα και παραλλαγή).
8. Εκείνη εκνευρίζεται που απολύθηκες από εταιρεία που έκλεισε, αν και εσχάτως βρήκες δουλειά 40 ωρών την εβδομάδα και πλέον.
9. Εκείνη αγανακτεί με το μουσάκι που άφησες (εκείνη επέμεινε να το αφήσεις), με το μακρύ μαλλί (που εκείνη επέμεινε να αφήσεις) με τα γυαλιά που αγόρασες τελευταία (που εκείνη επέμεινε για αυτό το ζευγάρι, αλλά σε κατηγορεί ότι αλλιώς το θυμόταν!?!)
10. Εσύ αποφασίζεις να αφήσεις πίσω σου ό,τι συναισθηματισμούς σε κρατούσαν κοντά της και τη στέλνεις στο πυρ το εξώτερον, κρατάς μόνο τις όμορφες στιγμές και προχωράς (πολύ) παραπέρα.

Θυμάστε την οντισιόν για νύφη; Ξεχάστε τον κουμπάρο και βάλτε άλλον στην θέση του...

Η Καρδιά...

Αν όχι το ωραιότερο, ένα από τα καλύτερα τραγούδια που έχω ακούσει. Το αφιερώνω σε όλους.

Xρόνια Πολλά!

Σε όσους δεν φοβούνται να αγαπούν και να ερωτεύονται! Να αγαπούν και να ερωτεύονται χωρίς συμφέρον και ιδιοτέλεια...

Viennalicious!

Μετά από μήνες απραξίας επιστρέφω δριμύτερος μην περάσει και ο Ιανουάριος και δεν αναρτήσω κάτι καινούργιο. Αυτή η ανάρτηση δεν είναι κάτι εντελώς νέο, αλλά θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την εμπειρία μου από την Χριστουγεννιάτικη Βιέννη. Φυσικά θα ακολουθήσουν διάφορες φωτογραφίες, αλλά και άλλα σχόλια. Αυτό που αντιμετώπισα ήταν μία κατάφωτη Βιέννη με οργάνωση πέρα από ό,τι έχουμε συνηθίσει και ένα εμπορικό γίγνεσθαι από το οποίο θα έπρεπε να πάρουμε μαθήματα. Σε μία πόλη που βρίθει από μουσεία, γκαλερί και αξιοθέατα που χαρακτηρίζουν μία εποχή που εντοπίζεται κυρίως στον 19^ο αιώνα και στα τελευταία μέλη της δυναστείας των Αψβούργων (εξαιρώντας φυσικά την χρυσή εποχή της Μαρίας Θηρεσίας), εντύπωση μου προκάλεσε ο τρόπος με τον οποίο εμπορεύεται την ιστορία και την παράδοσή της. Είναι η πόλη, η οποία δεν υπέκυψε στην ξενομανία που χαρακτηρίζει πολλές ευρωπαϊκές πόλεις και χώρες. Τα τρία περισσότερο διαφημιζόμενα προϊόντα της Βιέννης είναι ο Μότσαρτ, η Σίσσι και ο Στράους. Οι Βιεννέζοι κάθε Χριστούγεννα προσπαθούν να σταθούν αντάξιοι της φήμης τους με φιλοξενία και ευγένεια που δεν έχω συνατήσει σε καμία πόλη ή χώρα από όσες έχω επισκεφτεί. Έτσι για να μην πιπιλίζουμε την φράση Famous Greek Hospitality. Πρόκειται απλώς για φήμη. Φημη απλώς...

Do i smell like a birthday cake?

Εχθές 12 Νοεμβρίου έκλεισα έναν ολόκληρο χρόνο στην μπλογκόσφαιρα, εννοώντας ως ενεργό μέλος (συμμετέχων) και όχι μόνο ως επισκέπτης. Ευχαριστώ θερμά όλους (όλους, όλους!) όσοι με επισκέφτηκαν και αντάλλαξαν μαζί μου σκέψεις, απόψεις και κυρίως, όλους όσοι διαφώνησαν. Με έκαναν να αντιμετωπίσω από διαφορετική σκοπιά κάποια από τα θέματα που διαπραγματεύτηκα σε κάποιες αναρτήσεις. Τα μόνα σχόλια που ίσως θα ήθελα θα ήταν να μου εκφράσετε την προτίμησή σας σε μία ανάρτηση και το λόγο για τον οποίο την επιλέξατε ή ποια μισήσατε. Από όσες θυμάστε. Περιμένω τους αγαπημένους one happy dot, manetarius, faraona, spy, seniorita, 3 parties a day, dynx, celsius33, blogoulis, tovene592, νεράιδα της βροχής, gina, aura, βιολιστή στη στέγη, κασταλία, mahler 76, antoine, nina, pisoglendis, she, akanonisti, houlk, eva stamou, christina, epikuros, alx599, anastasia, meltemi, helena, oblivion, kyzikos, butterfly, madame de la luna, leviathan, ηλιαχτίδα, mairouli, ώρα του τέλους, μάρκο τ, vanessa, δήμητρα, ελευθερία αραβανή, adamantia, naf, lila, σειρήνα, πυγμαλίωνα, φύρδην-μίγδην, ιμμαήλ, αχτίδα, sanity loss era, manos, angel vs life, ανεμοσκορπίσματα, taxitzou, philippa, hamomilaki, neni, aris, toymaker, sloboda, katerina και όλους όσοι διαφεύγουν από την μνήμη μου. Μετά περάστε για τούρτα! :-)