Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2009

Τζόβενο ετών 85

Προχθές κυκλοφόρησα μετά από καιρό με το μετρό. Στο σταθμό λοιπόν της Δάφνης και με κατεύθυνση το Σύνταγμα, βρήκα να καθίσω -κάτι σπάνιο- σε μία θέση προς την αντίθετη φορά του συρμού. Αλλά δεν την απόλαυσα πολύ διότι στον επόμενο σταθμό ανέβηκε πολύς κόσμος και προσέφερα τη θέση μου σε έναν γεράκο. Με το που τού είπα "παρακαλώ καθίστε" με κεραυνοβολεί λέγοντάς μου "...νεαρέ εγώ κάνω 300 κοιλιακούς την ημέρα! Ποιος θαρρείς ότι είμαι;" Και πέφτοντας κάτω άρχισε να κάνει κάμψεις (σε λάθος στάση) μετρώντας τις ασθμαίνοντας. Μία κυρία τον ρώτησε γιατί νευρίασε κι αυτός απάντησε ότι δεν θέλουν να τον περνάνε για αδύναμο γεράκο. "Εγώ που με βλέπεις στα νιάτα μου έκανα χίλιους κοιλιακούς και οι γυναίκες μάλωναν για το γραμμωμένο σώμα μου!" συμπλήρωσε με έπαρση. Όλοι μείναμε να κοιτάζουμε ένα παραθέληση γεράκο, έναν φαντασμένο άνθρωπο που δεν συμφωνούσε με τον χρόνο, έναν Ντόριαν Γκρέι μόνο στο μυαλό του. Και αφού φοβηθήκαμε μην μας μείνει στα χέρια, αφού είχε κοκκινίσει από τα νεύρα του, κατέβηκε στον επόμενο σταθμό προς μεγάλη ανακούφιση όλων...

13 σχόλια:

mahler76 είπε...

γιαυτό εγώ δεν μιλάω σε κανένα στο μετρό...

One Happy Dot είπε...

@mahler: εσυ δεν μιλάς με κανένα στο μετρό γιατί σε παίρνει ο ύπνος και καταλήγεις να κάνεις βόλτες Αγ. Αντώνιο-Αγ. Δημήτριο! :)

@L'aesthete Soleil: Να δεις που είναι φαν του Κωσταντάρα και η ταινία "τι 30 τι 40 τι 50" κάνει loop στο dvd του (εννοείται οτι έχει dvd...τι τον πέρασες? Θες να τα ακούσεις πάλι μου φαίνεται!)

houlk είπε...

Χαίρομαι, που σε ξαναβρίσκω.
Ελπίζω να είσαι καλύτερα και να προχωράς μπροστά στη ζωή σου.

Οσο για το παππού, τι να πεις;
Ο καθένας με το τρόπο του προσπαθεί να ξεπεράσει το άγχος του θανάτου, που λέει κι ο Γιάλομ.
Καλημέρα.

Antoine είπε...

Με έχει κατακεραυνώσει με υβριστικούς χαρακτηρισμούς γυναίκα ωριμοτάτης ηλικίας, καθώς δεν παραχώρησα τη θέση μου στο λεωφορείο. Καθώς τελικά ενέδωσα (μάλλον συμμορφώθηκα ο άτιμος), διαπίστωσα ότι η κυρία έκανε χρήση της αστικής συγκοινωνίας για μία στάση.
Υπάρχει γερόντιος κατάθλιψη;

patatoula είπε...

χαχαχα δεν ειναι δυνατον. να εισαι ευγενικος και να βρεις τον μπελα σου!!!

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Είδες πού φτάσαμε; Να φοβόμαστε να κάνουμε το καλό, έστω και για να το ρίξουμε στο γιαλό....

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

seniorita είπε...

συμπέρασμα:μην ξανασηκωθείς να παραχωρήσεις τη θέση σου!το πάθημα μάθημα!

Mairouli είπε...

αν είναι δυνατόν...Ο άνθρωπος πρέπει αν συμβιβλαζεται με την ηλικία του όσο μεγαλώνει!!!

Αναστασία είπε...

Στα 85 και μία να κατάφερε να κάνει μπράβο του :)))
Η σκηνή όμως φαντάζομαι θα ήταν αξέχαστη :))
Αχ αυτή η ριμάδα η ψυχή δεν γερνά ποτέ!!!

Βλέπω παλι χάθηκες ε;

Μάρκο Τ είπε...

Φίλε μου έπεσες σε τρελαμένο γέρο, έναν wannabe Dorian Gray. Είμαι σίγουρος πως μέσα σου θα καταριόσουν τους καλούς σου τρόπους. Γι'αυτό την επόμενη φορά θα έχεις μία καλή δικαιολογία να μην παραχωρήσεις τη θέση σου σε κανένα "ανήμπορο" γεράκο. Στο κάτω-κάτω, τις ώρες αιχμής τα ΜΜΜ είναι για τους εργαζόμενους!

Ιμμαήλ είπε...

Καλησπέρα!!

αχ μόνο το σώμα γεράζει, η ψυχή μένει πάντα παιδί...μήπως έτσι δεν γίνεται και σε εμάς? :)

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Ιμμαήλ είπε...

Καλές γιορτές!!!