Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2008

Από ψηλά...

"Έφυγε" μία κυρία, η οποία μου έλεγε πως όταν έπαιζα πιάνο, και ιδιαίτερα το Adagio Sostenuto από την "Σονάτα του Σεληνόφωτος" του Beethoven καθόταν στο περβάζι του παραθύρου της και αφουγκραζόταν τους ήχους. Έτσι της αφιερώνω αυτό το βιντεάκι με την ελπίδα πως ακούει ακόμα...

19 σχόλια:

Naf είπε...

Oh my god! Το Adagio Sostenuto ήταν και είναι ένα παο τα αγαπημένα και το έπαιζα και εγώ!!!!!

aKanonisti είπε...

Ωραία εικόνα μας ζωγράφισες!!!!
Τον ήχο του πιάνου να πλημμυρίζει μία γειτονια...

Να είσαι καλα....:-)))

L' Aesthéte Soleil είπε...

@naf
Καλωσήρθες και πάλι! Πολυαγαπημένο κομμάτι. Σε πείσμα της καθηγήτριάς μου που επέμενε ότι στα 14 μου αποκλείεται να μπορούσα να το ερμηνεύσω, έκανα να βγω από το σπίτι ένα μήνα, αλλά το κατάφερα. Μετά από δύο χρόνια κατάλαβα ότι έπρεπε να το ερμηνεύω κάπως διαφορετικά και το ξανάμαθα από την αρχή :-)
@akanonisti
Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Αυτή η "εικόνα" συνέβαινε για μήνες στο λαγονήσι, στο πατρικό μου πριν εγκατασταθώ στους Αμπελόκηπους και μετά στη Δάφνη με την κοπέλα που θα παντρευτώ τον Αύγουστο

ria είπε...

τι υπέροχο κομμάτι!

και φυσικά η ώρα η καλή. ένας τρόπος να αποφεύγετε διαφωνίες είναι να της παίζεις πιάνο όταν θυμώνεις!

L' Aesthéte Soleil είπε...

χαχα! Εκείνη παίζει βιολί. Οπότε φαντάζεσαι να γίνεται καυγάς μετά μουσικής. Τί καλύτερο;

One happy dot είπε...

Μελωδικές εικόνες!!!!
Παντρεύεσαι τον Αύγουστο?? Αχ...ακόμα θυμάμαι εκείνο το Pοst με τη θηλειά (ναι ναι σε παρακολουθώ καιρό!) και μεταξύ μας...χαίρομαι που δεν άλλαξες γνώμη! Με το καλό λοιπόν και εύχομαι από καρδιάς κάθε ευτυχία!!! :)

lila είπε...

Μπορείς να το παίζεις και ο ίδιος καμιά φορά και να τη φαντάζεσαι στην ίδια θέση να σε ακούει.

L' Aesthéte Soleil είπε...

@Οne happy dot
Χωρίς να θέλω να στενοχωρήσω τους υπόλοιπους ευγενέστατους επισκέπτες του blog μου, εσένα αγαπητή dot, νιώθω να σε ξέρω καιρό. Και σε ευχαριστώ πολύ για τα θερμά σου λόγια. Προσεχώς θα αναρτήσω μία πρόσκληση. Είστε άπαντες καλεσμένοι. Ειλικρινά. Αρκεί να σας βγάζει στην Ελάτη ο δρόμος σας.

L' Aesthéte Soleil είπε...

@lila
Ναι lila μου, είναι μία καλή και παρηγορητική ιδέα. Η αλήθεια είναι ότι δεν την ήξερα πολύ καλά. Γνώριζα τις εγγονές της που ήταν στην ηλικία μου. Αλλά την φανταζόμουν συχνά να με ακούει καθισμένη στο περβάζι του παραθύρου της...

mahler76 είπε...

Tι υπέροχη αφιέρωση. Καλώς σε βρήκα.

mahler76 είπε...

Ούπς και τώρα βλέπω πως παντρεύεσαι, δηλαδή έχεις βρεί έναν άνθρωπο που σε αγαπάει και την αγαπάς τόσο πολύ ώστε να ενώσετε τις ζωές σας.
Αχ μου βγαίνει το εντελώς χαζό ρομαντικό τώρα...
Η ώρα η καλή!!!!!

Dynx είπε...

Ωραίο, αλλά θα ήταν ακόμα πιο ωραίο χωρίς τα έγχορδα από πίσω, και σε ένα τέμπο πιο κοντά σε αυτό που ήθελε ο συνθέτης.

Όχι, σιγά που δεν θα γκρίνιαζα ;-)

Σοβαρά τώρα όμως, τίποτα δεν μπορεί να επουλώσει τον πόνο ή να συνοδεύσει νοσταλγικές αναμνήσεις όσο η καλή μουσική. Ήξερα μία γυναίκα στην Αμερική που που είπε ότι μετά τον θάνατο του άνδρα της, το μόνο πράγμα που της κρατούσε παρηγοριά και την βοήθησε να μην τα χάσει, ήταν η μουσική του Μπετόβεν.

One happy dot είπε...

Μα...αλήθεια σε παρακολουθώ καιρό! Θυμάμαι και εκείνο τον φίλο σου που προσπαθούσαμε να του "βρούμε" γυναίκα που να μοιάζει σε εκείνη την άσχημη ηθοποιό!! ;) Καληνύχτες με αναμνήσεις και όνειρα ζάχαρη!

L' Aesthéte Soleil είπε...

@mahler76
Kαλώς ήρθες. Διάβασα και την ανάρτηση για το πάρκο Τρίτση. Νά 'σαι καλά για τα καλά σου λόγια.
@dynx
Aπολαμβάνω στο έπακρο την συζήτηση μαζί σου Dynx. Ποτέ δεν παραλείπω να διαβάσω το blog σου. Την σονάτα την βρήκα και χωρίς τα έγχορδα (υπάρχουν και φωνές). Ο συνθέτης δεν είχε δηλώσει για αυτό το κομμάτι το tempo. Το Adagio Sostenuto προστέθηκε μετά το θάνατό του από μουσικολόγους. Εγώ πάλι αν είχα χάσει κάποιο δικό μου θα προτιμούσα Mozart (αλλά όχι τις μελαγχολικές φαντασίες του) και όχι Beethoven που μου φαίνεται αρκετά πιο μελαγχολικός. Συμφωνώ με την άποψή σου περί μουσικής.
@one happy dot
Το ξέρω, κουμπάρος είναι. Και αν δεν κάνω λάθος έμπαινες με το όνομα Serentipity ή κάτι τέτοιο. Να σου πω ότι βρήκε κοπέλα, η οποία θα έρθει στο γάμο. Και δηλώνει πώς την λατρεύει. Πάντως αξίζει την καλύτερη γιατί είναι καταπληκτικός χαρακτήρας και αληθινός φίλος.

L' Aesthéte Soleil είπε...

@one happy dot
"Serendipity". Το έψαξα και το βρήκα :-)

Spy είπε...

Σας πειράζει αν δεν γράψω κάτι της προκοπής και απλώς χαζέψω λίγο υπό τους ήχους του πιάνου;

(έχω κι έναν καημό ξέρετε, εγώ από μικρός προσπαθούσα να παίξω πιάνο και πλήκτρα γενικότερα, δεν μπόρεσα όμως ποτέ να πάω για μαθήματα, κι έτσι τώρα στα ...άντα μου, έχω γεμίσει ένα σπίτι με πλήκτρα και μηχανήματα, γράφω τις μουσικές μου μόνος μου, και μελαγχολώ που ποτέ δεν θα καταφέρω να παίξω κάτι τόσο όμορφο, κι ας μου αρέσουν τα δικά μου. Σας ζηλεύω εν μέρει για αυτήν σας την ικανότητα, όπως και για το ότι είχατε (και μπορεί να ξαναβρείτε κιόλας) έναν τουλάχιστον άνθρωπο να σας ακούει και να σας θαυμάζει ανιδιοτελώς. Εύχομαι η συμβίωση με την μέλλουσα γυναίκα σας να αποφέρει ΚΑΙ μουσικούς καρπούς. Η δικιά μου, που την νυμφεύθηκα πέρσι την ίδια εποχή με εσάς, (tip: και που έχει ήδη σχολιάσει σε αυτό το post) τα παράτησε, και μάλλον δεν θα έχω αυτήν τη χαρά μαζί της, εκτός κι αν το ξανασκεφτεί το τι χάνει...)

Θεέ μου! Ήταν η μεγαλύτερη παρένθεση που έχω γράψει στη ζωή μου...

L' Aesthéte Soleil είπε...

Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια και τις ευχές. Θα διοργανώσω συναυλία στο προσεχές μέλλον και είστε προσκεκλημένοι :-)

Dynx είπε...

Thanks για τα καλά σου λόγια. Όντως ο Μπετόβεν δεν διευκρίνισε το tempo, αλλά οι σύγχρονοι μουσικολόγοι φαίνεται ότι πιστεύουν ότι το τέμπο πρέπει να είναι αρκετα πιο γρήγορο. Αρκετοί πιανίστες ακολουθούν αυτές τις σύγχρονες θεωρίες, ένα παράδειγμα-διάλεξη από τον Schiff, όπου παίζει τη σονάτα και εξηγεί γιατί πιστεύει πως πρέπει να παίζεται πιο γρήγορα:

http://www.youtube.com/watch?v=fW_Dv_GNQAo


ΥΓ. Μπορώ να επικοινωνήσω μαζί σου με email; (Το δικό μου είναι στο blog).

L' Aesthéte Soleil είπε...

Κατατοπιστική η διάλεξη και ιδιαίτερα σεβαστή, από έναν άνθρωπο που μου είναι αγαπητός. Ποτέ δεν έχω χάσει συναυλία του στο Μ.Μ.Α.